Ten skąpany w blasku słońca biały świat
dotykany przez cudne zimne płatki
z uspioną radością i tchnieniem życia.
Trwa w spokojnej zadumie do czasu
gdzy ciemne chmury przyniosą smutek
aż wzbudzi się niszcząca nadzieję siła
aż mroczny stwór powstanie by pogrążyć piękno.

Gdzie uciekła nadzieja na lepsze jutro?
Dokąd ucieka światło gdy goni je cień?
Gdzie się chowasz, gdy wszystkie lęki ożywają?


Bawiłam się rożą,
aż jej kolce poraniły me dłonie,
zepsułam czystą biel kolorem purpury
wylane w nią łzy pobudziły barwy
zniszczony idealny kolor jasności
kogo to obchodzi?
I na co tak patrzysz?
To tylko krew, malutkie krople
znikną tak szybko jak się pojawiły.
nawet biały snieg ich nie zachowa.

Chciałabym być kimś lepszym,
żebyś patrząc na mnie, mógł myśleć że jesteś
z kimś wyjątkowym.

W oczekiwaniu na lepsze jutro
Bo jutro jest wone od błędów
Jutro, można zacząć wszystko od nowa


Nowa odsłona strony, jak zwykle nie z efektem którego oczekiwałam.